در کنار این وضعیت باید به مشکلات اقتصادی نیز اشاره داشت که به نوعی برخی ازافراد را آنچنان دچار روزمرگی ساخته که دیگر فرصت و مجالی برای ارتباطات عاطفی و رفت وآمدهای فامیلی و خانوادگی باقی نگذاشته است.
به نوعی می توان این حلقه مفقوده را نیز از عوامل موثر در کاهش گفتگو و سستی بنیان خانواده در برخی از خانواده ها قلمداد کرد.
*از ضعف آموزشی تا گسست در ارتباطات   
برخی کارشناسان نیز بر این باورندکه عدم برنامه ریزی مناسب در حوزه آموزشی یکی از عوامل اصلی این پدیده ناخوشایند به شمار می رود و به تعبیری در سایه این خلاء جدی آموزشی،گسست در ارتباطات خانوادگی ظهور و بروز پیدا می کند،امری که در صورت آموزش مناسب و بهره گیری از فنون رفتارشناسی ،می تواند از بخش قابل توجهی از چالش های این چنینی جلوگیری کند،لازمه این امر نیز برنامه ریزی مدون و اصولی برای آموزش هر چه سازنده تر در نظام آموزشی کشور محقق می شود.
* نصیحت کنیم یا گفتگو؟
یکی از نکات ظریف فن گفتگو به نحوه انتخاب کلمات،موقعیت سنجی مناسب و لحن بیان و کلام معطوف می شود،زیرا عدم رعایت هر کدام از سه مولفه فوق،می تواند مسیر تعامل و گفتگو را از زوایای دیگری تحت الشعاع قرار دهد.
آنچه که در این خصوص حائز اهمیت است و این امر نمود بسیار پررنگی در ارتقای کمی و کیفی تعاملات درون خانوادگی ایفا می کند معطوف به این موضوع می شود که باید میان نصیحت و گفتگو تفاوت قائل شد.
بسیاری از والدین فرزندان،بدون آشنایی با فنون و شیوه های مرسوم گفتگو به نصیحت مشغول می شوند،امری که در برخی از فرزندان حالت دافعه ایجاد می کند،اما اگر همان سخن را در قالب گفتگو و هم اندیشی مطرح کنیم، تاثیر و ثمرات سازنده آن در اذهان فرزندان بسیار قابل قبول تر و موثرتر خواهد بود و پذیرش آن نیز برای فرزندان با سهولت هر چه بیشتری محقق می شود.
البته نباید از نظر دور داشت که چه بسیار موارد واتفاقاتی که نمی توان صرفا با گفتگو آن را مرتفع ساخت و چه بسا تاثیرگذاری آن مستلزم قاطعیت،صراحت لهجه و...است که باید میان این دو در شرایط مقتضی تفاوت قائل شد.  

 
منبع: باشگاه خبرنگاران